German
English
Turkish
French
Italian
Spanish
Russian
Indonesian
Urdu
Arabic
Persian

:پرسش 159

«نظر شما درباره سقط جنین چیست؟» (ت.)

 

پاسخ: «هرچه انسانی کمتر قادر به محافظت از خود باشد، به همان نسبت بیشتر نیازمند حفاظت از سوی همنوعان و جامعه است. کلیسا بنا به این نگرش که هر حیات انسانی واجد ارزش و منزلت است، از زندگی افراد ناتوان و نیازمند یاری حمایت می کند.

این آری گویی به خدشه ناپذیری و تعرض ناپذیری زندگانی در بخش های گسترده ای از جامعه امروزی درقبال زندگی انسانی پیش از تولد آنچنان شفاف نیست که در قبال زندگانی پس از تولد. هرچند کشتن کودکان به طور کلی، قتل محسوب می شود، اما در ارتباط با کشتن کودکی که هنوز زاده نشده است، این امر همیشه و همه جا چنین حکمی ندارد. در واقعیت امر، کودکان زاده نشده بی شماری از طریق سقط جنین کشته می شوند؛ پیوسته نیز دلایلی برای حقانیت بخشیدن فرضی به این امر ارائه می شود. [...] عده بسیاری اعتقاد دارند که کودکِ هنوز زاده نشده، از همان ارج و منزلتِ           تعرض ناپذیری که کودک زاده شده از آن برخوردار است، بهره مند نیست؛ بر این اساس، این کودک به شکل برابر از حق خدشه ناپذیری حیات بهره مند نیست؛ بنا به این ادله، به همین دلیل، از لحاظ اخلاقی و حقوقی، این امر همان حکمی را نمی یابد که درباره حکم عدم قتلِ کودک تولد یافته مصداق دارد. [...]

در بحث های علمی درباره زندگانی پیش از تولد، نظریه هایی که در خلال تکامل جنینی، بخش ها و مراحل ویژه ای را در راستای تکامل زندگی فردی در نظر می گیرند، از توجه خاصی بهره مند          می شوند. اما دانش مدرن ژنتیک و جنین شناسی شکی در این امر برجای نمی گذارند که زندگی انسانی همزمان با عمل لقاح آغاز می گردد. به این ترتیب، این حیات بشری نه «چیزی پیش از آغاز زندگی بشری»، نه «بخشی از مادر»، نه «محصولِ صرفِ لقاح مصنوعی» و نه یک «زندگی در حال شدن» است. ما از همان ابتدای باروری با زندگی یک انسان در نخستین شکل حیاتی اش سر و کار داریم که کلیه مراحل آتی در وجود آن نهفته است.

این زندگی انسانی به منزله سرمایه ای حقوقی است که از ابتدا از حق محافظت و حفاظت دربرابر نابودی برخوردار است. «سقط جنین و قتل کودک، جنایاتی شرم بار هستند» (شورای دوم واتیکان، Gaudium et Spes 51).

با توجه به آنچه گفته شد، یک جهت گیری اخلاقی شفاف در زمینه رفتار مسئولیت پذیرانه درقبال زندگی پیش از تولد ارائه شد. از آنجا که برای یک چنین موجودی، منزلتی برابر با کودک زاده شده وجود دارد، او باید از ارزشی مشابه نیز برخوردار باشد. بنا به حقوق کلیسایی، فردی که دست به سقط جنین می زند، در صورت موفقیت در این امر، با مجازات اخراج از جماعت مسیحی مواجه خواهد بود (Codex Iuris Canonici, can. 1398).

از این نتیجه گیری که حیات انسانی از زمان لقاح آغاز می شود، این نتیجه حاصل می شود: کسی که از وسایلی برای آن مدد می جوید که از بارگزاری سلول تخم قابل باروری در رحم جلوگیری کند، حیات بشری را به نابودی می کشد. چنین وسایلی را نمی توان از لحاظ اخلاقی با ابزار جلوگیری از بارداری همطراز دانست. از لحاظ اخلاقی، هدف از ممانعت از بارگزاری سلول تخم قابل باروری، به قتل رساندن کودکی زاده نشده است. این نیت حتی زمانی بر جای خود باقیست که در موارد استثنائی باروری صورت نگیرد یا بارگزاری سلول تخم در رحم برای نمونه به دلیل عدم کارایی داروهایی با این تأثیر قابل پیشگیری نباشد.

اصلِ شایستگی حفاظت از حیات بشری از لحظه باروری، همچنین در این باور بازتاب می یابد که والدین در امر ادامه حیات، در محبت خداوند آفریننده سهیم هستند و محبت او را در جهان اشاعه     می دهند (ر.ک. Gaudium et Spes 50). خداوند فرزند را که ثمره عشق زن و مرد است، خلق    می کند و محبت خود را برای همشیه به او می بخشد. او به حیاتی که والدین ایجاد کرده اند، آری    می گوید. هنگامی که می گوییم، فرزند، به طور کامل فرزند والدین و فرزند خداوند آفریننده است، منظورمان همین معناست» (کتاب تعلیمات دینی کاتولیکی برای بزرگسالان، مجلد 2، صفحه 289-288).


Contact us

J. Prof. Dr. T. Specker,
Prof. Dr. Christian W. Troll,

Kolleg Sankt Georgen
Offenbacher Landstr. 224
D-60599 Frankfurt
Mail: fragen[ät]antwortenanmuslime.com

More about the authors?