German
English
Turkish
French
Italian
Spanish
Russian
Indonesian
Urdu
Arabic
Persian

:پرسش 146

«فرقه های کاتولیک کدام اند و کدامیک مهمترین هستند؟» (ت.)

 

پاسخ: از همان ابتدای مسیحیت، مسیحیانی وجود دارند که شورمندانه، انجیل را زیسته اند و خواسته اند به طور کامل خود را وقف خدا نمایند. این فرقه ها از این امر سربرآورده اند.

یک فرقه کاتولیک، موقعیتی از زندگی به تأییدِ کلیسا رسیده برای مردان (راهبان، کشیشان، برادران) و یا زنانی (راهبه ها و خواهران روحانی) است که با پیروی دقیق از مسیح درقبال مقامات بالاتر قانونی خود، موظف به عمل به «اندرزهای انجیلی» هستند؛ به بیان واضح کلمه: فقر، یعنی چشم پوشی از مالکیت شخصی (اشتراک در کالا)، تجرد، یعنی چشم پوشی از زناشویی و فرزند (پاکدامنی) و اطاعت از مقامات بالاتر فرقه. در زبان لاتینی اصطلاح religiosi - به فرانسوی religieux، به انگلیسی religious – برای این منظور به کار می رود. اما واژه Religiosen در زبان آلمانی چندان متداول نیست. کلیسای پس از دوران تشکیل شورای کلیسایی، اصطلاح «زندگی وقف شده» (vita consactata) را ترجیح می دهد. به جای یک واژه سنتی در این زمینه از واژه institutum  و نیز instituta استفاده می شود؛ به این ترتیب می توان شکل های گوناگون فرقه ها (رهبانیت، فرقه های دریوزه گی، سوگند یادکردگان، نهادهای سکولار و گوشه نشینان) را به شکل یکپارچه نامید و بررسی کرد. بیان اصلی شورای دوم واتیکان در «اساسنامه اصولی درباره کلیسا» (Lumen gentium 47-43) چنین است: زندگی      فرقه ای، «زندگی وقف شده» است. وقف به خداوند، از طریق به جای آوردن سه اندرز انجیلی  در سوگند علنی و زندگی در نهادی به رسیمت شناخته شده برای زندگی وقف شده صورت می گیرد. 

وقف کردن زندگی، پیامد دعوتی ویژه است، به این معنا، دست گذاری به معنای عملکردی الهی است و در مقام عملکردی انسانی، پاسخی به دعوتی ابلاغ شده به شمار می رود. هدف از این امر، محبتی کامل است. سرمنشاء و عنصر ساختاری و اساسی هر زندگی روحانی در یک فرقه مذهبی، جست و جوی خداوند در همزیستی روحانی با دیگران با مشخصه ریاضت، مطالعه متون مقدس و تفسیر آنها و همچنین پرستش مشترک خدا است. آنچه در کنار اناجیل و نمونه جماعت اولیه مسیحیان، جهت بخش به حساب می آید، ادبیاتی سربرآورده از خودِ زندگی قرقه ای متشکل از ضوابط، نامه ها، رساله ها و غیره است. زندگی روحانی در هر یک از فرقه ها، به شدت از شخصیت بنیانگزار آنها و «برهه» تاریخی پیدایی آن تأثیر گرفته است.

ازجمله مهم ترین فرقه ها و گروه ها در کلیسای کاتولیکی امروزی عبارتند از:

فرقه های مداقه گر:

بندیکت ها، سیسترسین ها، آگوستینی ها، تراپیست ها، کارتوزین ها، فرقه های تیماردار و پرستار.

فرقه های دریوزه گر: 

دومنیکن ها، فرانسیسکن ها، کارملیت ها، آگوستینی ها – ارمیت ها.

انجمن های روحانی:

ژزوئیت ها، برادران مدرسی یت. ب. لا سال، پاسیونیست ها، رستگاری یافتگان.

جماعت کشیشان بدون ادای سوگند عمومی:

لازاریست ها، هواداران سن سولپیس، پدران سفید، هواداران پالوتی، جماعت کلام خدا.

نهادهای سکولار

برای بسیاری از جماعات فرقه ای مردانه که ذکر آنها رفت، فرقه ها و انجمن های زنانی نیز یافت      می شود، برای نمونه، زنان فرقه بندیکیت، تراپیست، دومینیکن، فرانسیسکن، وینسنی ها، خواهران ماریا وارد و غیره.

در سال 2000، 12 درصد از اعضای کلیسای کاتولیک، یعنی بالغ بر یک میلیون ایماندار، عضو نهادهای فرقه ای کاتولیک در شکل های گوناگون و متنوع آن بودند که 75 درصد از آنان به فرقه های زنانه تعلق داشت.

نمونه ای از متن یک سوگندنامه:

«من خواهر ایکس.، در حضور خواهران و برادران حاضر به خدای متعال سوگند یاد می کنم که برای همیشه در پاکدامنی، فقر و اطاعت وقف شده به خدا مطابق با شیوه زندگی انجمن خواهران شفیق ونسان فن پاول قدیس در هیلدسهایم زندگی کنم... من با تمام وجود خود را وقف انجام تعهدهای رسولی – خیریه در خدمت خدا و کلیسا می کنم. خدای سه گانه، سوگند مرا بپذیر و من را قادر و آماده ساز تا تو را هر روز به شکل کامل تری محبت نمایم.»

Contact us

J. Prof. Dr. T. Specker,
Prof. Dr. Christian W. Troll,

Kolleg Sankt Georgen
Offenbacher Landstr. 224
D-60599 Frankfurt
Mail: fragen[ät]antwortenanmuslime.com

More about the authors?