German
English
Turkish
French
Italian
Spanish
Russian
Indonesian
Urdu
Arabic
Persian

:پرسش 101

«آیا عیسی گوشت خوک خورده است؟ اگر نه، چرا حواریونش این کار را کردند؟»    (ت.)

 

پاسخ: به پرسشگر توصیه می کنیم، پرسش و پاسخ شماره 68 را مطالعه کند. در آنجا توضیح داده ایم که عیسی چگونه در موعظه ها و عملکردهایش، تعهدات مربوط به آداب غذاخوری در قانون یهود را نسبیت بخشید.

در نخستین جماعات مسیحی، یهودیان تعمیدیافته (یهودیان مسیحی) و کافران تعمیدیافته (کافران مسیحی) وجود داشت. این پرسش مطرح شده بود که آیا کافران با پذیرش ایمان مسیحی باید ختنه    می شدند یا خیر (یعنی به طور عموم آیا باید موظف به رعایت کل قانون یهود، ازجمله ضوابط مربوط به طهارت و غذاخوری می شدند یا خیر). شورای موسوم به «شورای حواریون» که در سال 48 تشکیل شد (غلاطیان، باب 2؛ اعمال رسولان، باب 15، آیه 29-1) این فرصت را فراهم آورد که نمایندگان گروه های گوناگون اولیه در مسیحیت گردهم آیند؛ این تفاهم حاصل شد که ایمان مسیحی، بدون اجبارِ رعایت قوانین یهود، در میان گروه های مسیحی رواج یابد، اما یهودیان تعمیدیافته ناگزیر بودند همچنان پایبند قانون یهود بمانند. بنابراین باید فرض را بر این گذاشت که حواریون، ازجمله پولس که همگی منشاء یهودی داشتند، ضوابط طهارت و آداب غذاخوری یهود را رعایت کرده اند. پولس شخصاً در آیه 6 از باب 2 رساله به غلاطیان توضیح می دهد که در هنگامی رسیدن به تفاهم در اورشلیم، برای شخص وی حکم رسالتِ کافران صادر نشده است؛ او همچنین در اول قرنتیان، آیه 10-8 و باب 14 رومیان که موارد مشابهی مطرح است، درباره تعهدات اینچنینی سخن نمی گوید. ظاهراً او با چیزی به نام امریه حواریون، اعمال رسولان، باب 15، آیه 29-23، آشنایی ندارد. تنش ها در این زمینه زمانی به پایان می رسد که درمی یابیم لوقا در باب 15 اعمال رسولان، پاسخ های مربوط به مسائل اینچنینی را به شکل مختصر این گونه جمع بندی می کند: درباره مسأله ای جدل برانگیز که پولس و پطرس هردو درباره آن موضع می گیرند، موضوعِ تعهدات قانون یهودی برای کافرانی که دین آورده اند مطرح است، ر.ک. غلاطیان، باب 2، آیه 10-1. در مسأله جدلی دیگری که از نظر زمانی به چندی پس از این ماجرا مربوط می شود و یعقوب در آن نقشه عمده ای ایفا می کند، مسأله همزیستی مسیحیان یهودی و مسیحیان کافر در جماعتی واحد مطرح است، ر.ک. غلاطیان، باب 2، آیه 21-11. هرچند می شد از مسیحیان یهودی به حق انتظار داشت که به دلیل تعلق مشترک به مسیح، از نگرانی بابت ناپاک شدن قوانین در مراوده با مسیحیان کافر چشم پوشی کنند، اما ظاهراً در میان بسیاری از مسیحیان یهودی موانعی وجود داشت که غلبه بر آنها دشوار بود، ر.ک. اعمال رسولان، باب 15، آیه 20. بنابراین تقاضای این امر نیز بی مورد نبود که مسیحیان کافر نیز نسبت به همدینان مسیحی خود با منشاء مسیحی، ملاحظات خاصی را به کار بندند. احتمالاً همین امر باید پایه و اساس امریه حواریون (اعمال رسولان، باب 15، آیه 29-23) بوده باشد. لوقا مایل بود در اعمال رسولان بر این نکته تأکید ورزد که هر دو آیین نامه با موافقت مقامات و جماعت اولیه مسیحیان در اورشلیم تنظیم شده است؛ از این رو، در باب 15 اعمال رسولان این موضوع را جمع بندی می کند.

Contact us

J. Prof. Dr. T. Specker,
Prof. Dr. Christian W. Troll,

Kolleg Sankt Georgen
Offenbacher Landstr. 224
D-60599 Frankfurt
Mail: fragen[ät]antwortenanmuslime.com

More about the authors?