German
English
Turkish
French
Italian
Spanish
Russian
Indonesian
Urdu
Arabic
Persian

:پرسش 27

از زمانی که شروع به مطالعه انجیل کرده ام، این پرسش ذهنم را به خود مشغول کرده است: چطور ممکن است آن گونه که در عهد عتیق آمده است، دختران لوط، پدرشان را مست سازند، با او همبستر شوند و از او باردار گردند؟ یا شاید توضیح دیگری برای این رخداد وجود دارد؟ در توضیح اینکه چرا دختران لوط دست به چنین کاری   می زنند، به این موضوع اشاره می شود که در شهر، دیگر مردی که قادر به تولید مثل باشد، وجود نداشته است. حتی گزارش می شود که ابراهیم دودهایی را که پس از ویرانی سدوم و عموره رو به آسمان رفته بود، دیده بود. پس چرا دختران لوط مرتکب یک چنین گناه زشتی شده اند؟ و چطور ممکن است که یک پیامبر، تن به یک چنین گناه زشتی داده باشد؟

 

پاسخ: متن کتاب مقدس که فرد پرسشگر مد نظر دارد، به پیدایش، باب 19، آیه 38-30 مربوط       می شود (در کتاب مقدس اورشلیم با عنوان: خاستگاه موآبیان و بنی عمون).

الف: اگر بخواهیم از دیدگاه تاریخ ادبیات سخن بگوییم، در اینجا آنچه مطرح است، ضمیمه ای بر متن کتاب پیدایش است که شاید روایتی مربوط به موآبیان و بنی عمون باشد، ر.ک. اعداد، باب 20، آیه 23 و ادامه، اقوامی که می توانستند به یک چنین خاستگاهی برای خود افتخار کنند، ر.ک. پیدایش، باب 38. درست مانند تامار (ر.ک. پیدایش، باب 38، اول تواریخ، باب 2، آیه 4 و متی، باب 1، آیه3)، دختران لوط هم در این متن نازا توصیف نمی شوند؛ آنان پیش از هر چیز خواستار اعقابی برای خود هستند، یعنی می خواهند نسلشان دوام و استمرار داشته باشد. به نظر می رسد که این امر در قاموس متن، مشروع باشد. در آیه 31 این پیش فرض مطرح شده است که لوط و دخترانش تنها بازماندگانی فاجعه بوده اند. داستان سدوم که به سبب گناهان ساکنانش ویران شد، می تواند در اصل مشابه حکایت کشتی نوح در فضای اردن شرقی باشد.

ب. کتاب مقدس، درست برخلاف قرآن، تجربیاتی را به نمایش می گذارد که مردم در طول تاریخی طولانی، با خدا و وحی الهی در کلام و در عمل پشت سرگذاشته اند. از این گذشته، این کتاب شاهد مثالی از روند فراگیری حقیقت مربوط به خداوند، انسان و رابطه میان خدا و انسان در قوم اسرائیل است. به این ترتیب، قابل درک است که کتاب مقدس، حتی شخصیت های بزرگ در طول تاریخ کتاب مقدس را، به انضمام آباء کلیسا و پیامبران، در مقام انسان هایی که مبتلا به ناتوانی ها و گناهانی      بوده اند، توصیف کند. در پس این امر این اعتقاد نهفته است که رحمت و عطوفت الهی قدرتمندتر از ناتوانی ها و گناهان آدمی است. خدا، نقشه های خود را به رغم و همچنین به وسیله انسان های ناتوان و گناهکار به تحقق می رساند. بر این اساس، در الهیات شناسی مسیحی نیز تعالیمی درباره بی گناهی پیامبران وجود ندارد. تنها برای این که یک نمونه ارائه داده باشیم، چنین می گوییم: کتاب مقدس گناه سنگین داوود در ارتباط با اوریا و بتشبع (دوم سموئیل، باب 11) را به تفصیل توصیف می کند. البته پس از آن، از پشیمانی شخصی و علنی داوود و جبران مافات او نیز گزارشی ارائه می دهد. مزمور 51 که مشهورترین مزامیر توبه به شمار می رود، به داوود نسبت داده شده است.

 

فقط عیسی ناصری، مسیح و پسر خدا، بنا به شهادت عهد عتیق عاری از گناه بوده است. به شکل بارزی نیز درمی یابیم که این سنت در نزد فرد مسلمان نیز آمده است؛، در کتاب «الصحیح»، فصل فضائل، 146) چنین آمده است: «در میان آفریده شدگان کسی نیست که شیطان او را دشنه نزده باشد، مگر عیسی، پسر مریم.») از آن گذشته، مریم، مادر عیسی نیز «پر از نعمت» (لوقا، باب 1، آیه 28) بود، زیرا بنا به گزینش رمزآلود خداوند، از خداوند نعمت یافته و در ایمانش خود را به طور کامل به ندای الهی واگذار کرده و انباشته از آن محبت و نعمت خداوند بود که از طریق عیسی مسیح بر ما تجلی یافته است. بنا به اعتقاد کلیسای کاتولیک و ارتدکس، مریم حتی در مراحل بعدی زندگانی خود نیز عاری از گناهان شخصی بود. همان گونه که کلیسای شرق می گوید، او «قدیس کامل» است. «کامل» در اینجا به معنای از ازل و در همه ابعاد است.

Contact us

J. Prof. Dr. T. Specker,
Prof. Dr. Christian W. Troll,

Kolleg Sankt Georgen
Offenbacher Landstr. 224
D-60599 Frankfurt
Mail: fragen[ät]antwortenanmuslime.com

More about the authors?