German
English
Turkish
French
Italian
Spanish
Russian
Indonesian
Urdu
Arabic
Persian

:پرسش 219

پرسش 219: چرا به رغم مواردی که اخیراً درباره سوءاستفاده ها برملا شده است، واتیکان هنوز قانون تجرد را حفظ کرده است؟ (آ.)

 

پاسخ: ««سوءاستفاده های جنسی از خردسالان توسط روحانیون کاتولیک، از نوع تبهکاری هستند که به شکل ویژه ای مورد اشمئزاز هستند. چرا که کشیش درقبال قربانیان درواقع نقش پدری را دارد، به نحوی که این تبهکاری، جنبه ای از برقراری رابطه نامشروع با همخون را پیدا می کند. به این ترتیب، امکان آن هست که اعتماد بنیادی در حوزه قابل اطمینان بودن مناسبات انسانی از بین برود و این امری است که بویژه کلیسا نباید درقبال آن بی تفاوت بماند، چرا که به این ترتیب، اعتماد به خداوند نیز از بین می رود یا به شدت لطمه می بیند» (مانفرد لوتس، «کلیسا و کودکان»، روزنامه فرانکفورتر آلگماینه، 11/2/2010، صفحه 31).

در زمینه لزوم انجام بحث های جدی و آگاه کننده در این زمینه، به کرات و به شکل کلی ادعا می شود که میان تجرد کشیشان [که در آیین لاتینی کلیسای رومی – کاتولیکی، نامزد مقام کشیشی، پیش از انتصاب به این مقام از راه سوگند مقید به آن می گردد] و تهاجم به کودکان و نوجوانان رابطه ای ایجابی وجود دارد. در این میان، کارشناسان صاحب باورهای متفاوت یک چنین فرضی را مردود شمرده اند. اما شکی نیست که در مسائل مربوط به ارتباط های احتمالی میان تجرد و موارد سوءاستفاده، نکاتی قابل تعمق وجود دارد: ابتدا این که کلیسا به همراه کشیشان و بسیار از افراد صاحب مشاغل دیگر و چند نهاد انگشت شمار دیگر (سوای مدارس از هر نوع که باشند) هر روزه مراقبت و رسیدگی از تعداد قابل توجهی از کودکان و نوجوانان را برعهده دارد. این امر بی شک امکان تماس و درگیر شدن با مسائل مربوط به کودکان را به دنبال دارد. من امیدوارم که مباحثه کنونی که غیرقابل اجتناب است، بسیاری زنان و مردان در نهادهای متعدد کلیسایی را از دسترسی نزدیک برای مراوده با کودکان و نوجوانان محروم نسازد.

البته کلیسا باید هوشمندانه در این زمینه اندیشه کند که شیوه زندگی شبانی تا چه حد می تواند مردانی را که در سطح بالا از تمایلات بچه بازانه برخوردار هستند، به خود جذب کند، بویژه در نگاهی به تعهدپذیری نهادهای کلیسایی در این محیط های کاری. در این محیط ها نه فقط این امکان هست که با بسیاری از کودکان ملاقاتی در فضای بسته و تحت حفاظت صورت گیرد، بلکه این چشم انداز هم وجود دارد که به واسطه وظیفه رازداری در حوزه روحانی و همچنین بنا به تابوهایی که در جامعه حاکم است، این گونه مسائل کشف ناشدنی برجای ماند. مسئولان مراکز آموزشی ما از مدت ها پیش از این خطر آگاه هستند. اما حتی به رغم همه هوشیاری ها، امکان دارد گفت و گوها با کارشناسان و تبادل اطلاعات مربوطه در برخی موارد عاری از ارزیابی های خطا نباشد. بی شک در این راستا هنوز به احتیاط بیشتر و تصمیم گیری های شفاف تر نیاز است» (کارل کاردینال لمان؛ کلیسای گناهکاران. کلیسای قدیسان، روزنامه فرانکفورتر آلگماینه، 1 آوریل 2010، صفحه 6).

همچنین باید از برداشت قاطعانه و روشن روانشناس مشهور اهل کلن که در بالا نام او آورده شد و دکتر مانفرد لوتس، الهیات شناس نیز ذکری به میان آورد: «درباره اخلاقیات جنسی کاتولیک هر برداشتی هم که داشته باشیم، این اخلاقیات در هر حال در دورانی که کودک آزاری از سوی همه کسانی که به سوی آن تمایلی داشتند، کم اهمیت جلوه داده می شد، سنگری علیه سوءاستفاده از کودکان به شمار می رفت. و مطرح کردن مسأله تجرد روحانی درست در این زمینه، بسیار غیرمسئولانه است. در اجلاسی در سال 2003 در رم، کارشناسان صاحبنام بین المللی – که همه آنان هم کاتولیک نبودند – اعلام کردند که هیچ گونه ارتباطی میان این پدیده و تجرد روحانی وجود ندارد.» (مانفرد لوتس، همان).

Contact us

J. Prof. Dr. T. Specker,
Prof. Dr. Christian W. Troll,

Kolleg Sankt Georgen
Offenbacher Landstr. 224
D-60599 Frankfurt
Mail: fragen[ät]antwortenanmuslime.com

More about the authors?